*του Γιώργου Καλλινίκου

Παρακολουθώ την σύγκρουση στο χώρο της Παιδείας και μένω άναυδος. Είναι άκρως απογοητευτική η ευκολία με την οποία παραπλανούνται πολλοί γονείς. Μια απλή εξέταση ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές στο στρατόπεδο αυτών που βομβαρδίζουν τη δημόσια εκπαίδευση και ποια τα κίνητρά τους, είναι αρκετή για να διαπιστωθεί έναντι ποιων έπρεπε να υπάρχει τεράστια δυσπιστία.

Οι κυβερνώντες, όλως… τυχαίως, θυμήθηκαν να ιεραρχήσουν ως κορυφαίο το περιβόητο θέμα του εξορθολογισμού, τις μέρες που βρισκόντουσαν στον τοίχο κατηγορούμενοι από την κοινή γνώμη για το σκάνδαλο του Συνεργατισμού. Τι φοβερό! Εν ριπή οφθαλμού ξεχάσατε ότι φόρτωσαν στις ράχες σας 7 δισ. και ωρύεστε για μερικές ψωροχιλιάδες, που θα γλυτώσετε από τους εκπαιδευτικούς.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που σας κορόιδεψε στο κούρεμα. Που σας έλεγε μερικούς μήνες πριν ότι δεν τρέχει τίποτα με τον Συνεργατισμό; Που «εγκληματεί» ειρωνευόμενος τους εκπαιδευτικούς ότι κάνουν «χορωδίες και μαθαίνουν μαντολίνο;». Ο Χάρης Γεωργιάδης, που βρήκε σανίδα σωτηρίας. Που κόβει από αυτά που βοηθάνε τα παιδιά σας για να καλύψει μέρος της τεράστιας τρύπας του Συνεργατισμού. Αυτός, που άφηνε να δημιουργηθούν μακρές λίστες ασθενών στα δημόσια νοσοκομεία για να μοιράζει αφειδώλευτα εκατομμύρια προεκλογικά.

Ο Αβέρωφ, που πριν από δύο χρόνια σας έδειξε την στοχοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης ζητώντας κίνητρα για ενίσχυση της (λατρεμένης του) ιδιωτικής εκπαίδευσης. Ο ίδιος, που έστηνε στον τοίχο τους νοσηλευτές. Αλλά πριν από τις προεδρικές εκλογές συνηγόρησε να τους δοθούν όσα ζητούσαν.

Ο Χαμπιαούρης, που δεκαετίες στην εκπαίδευση απολάμβανε τα «προνόμια» και τώρα, που δεν τα χρειάζεται, θυμήθηκε ότι είναι λάθος. Αυτός, που ως επιθεωρητής δεν έδιωξε τους ακατάλληλους εκπαιδευτικούς και τώρα παριστάνει τον μάγκα. Ο Αρχιεπίσκοπος, που χρόνια τώρα, έχει μετατραπεί σε τυφλό υποστηρικτή των κυβερνώντων (ακόμη και στο Κυπριακό) αρκεί να τον βολεύουν με τις επιχειρηματικές του αναπτύξεις. Που ήδη έκανε δικά του σχολεία και θα χρειαστεί μαθητές από τα δημόσια σχολεία.

Όλους αυτούς εμπιστεύεστε. Και στοχοποιείτε αυτούς, που παλεύουν καθημερινά να μετατρέψουν τα παιδιά σας σε σωστούς ανθρώπους. Μετά από τόσες και τέτοιες καταστροφές, που επέφεραν οι πολιτικοί σε αυτό τον τόπο, συνεχίζετε να τους εμπιστεύεστε; Έλεος φίλοι μου! Πότε, επιτέλους, θα τους μάθετε; Όχι, η στήλη δεν υποστηρίζει τυφλά τους εκπαιδευτικούς. Άλλωστε, συνήθως κατηγορείται για το σκληρό της μαστίγωμα. Το συμφέρον των μαθητών την ενδιαφέρει. Όμως, δεν στέκει στις φήμες. Έψαξε, μελέτησε, διάβασε, έμαθε. Με απόλυτη σιγουριά σας διαβεβαιώνει ότι σας εμπαίζουν!

Σκεφτείτε! Αυτοί που σήμερα απαξιώνουν τους εκπαιδευτικούς και το δημόσιο σχολείο είναι αυτοί, που έχουν διαχρονικά καταστρέψει την εκπαίδευση. Οι φωστήρες του υπουργείου Παιδείας, που αλλάζουν κάθε χρόνο τα αναλυτικά προγράμματα. Που δεν αφήνουν τους εκπαιδευτικούς να εφαρμόσουν σταθερά προγράμματα. Έφριξα όταν είδα εγκύκλιο, που καλούσε να μην μαθαίνουν ορθογραφία στα παιδιά διότι δεν χρειάζεται! Αυτοί, που φορτώνουν στα παιδιά ένα γομάρι ύλης. Αντί να επικεντρωθούν στις δεξιότητές τους, τους αναγκάζουν να βαρυγκωμούν με τόνους αχρείαστων γνώσεων.

Πολλοί επικαλούμαστε το φινλανδικό μοντέλο. Το ψάξαμε; Στηρίζεται στη δημιουργία περιβάλλοντος ευχάριστου για τα παιδιά. Έτσι ώστε να είναι ευτυχισμένα στο σχολείο και, επομένως, δεκτικότερα στη μάθηση. Εδώ, φροντίζουν για ακριβώς το αντίθετο. Πριν τρεις εβδομάδες πήγα με δυο έφηβους σε γυμνάσιο της γειτονιάς να παίξουμε μπάσκετ. Έφριξα! Τάξεις λυόμενες! Γήπεδο ποδοσφαίρου με χώμα, όπου με ελάχιστο αεράκι σε πνίγει η σκόνη. Γήπεδο μπάσκετ από πρέμιξ. Όπως αυτό στο οποίο έχασε τη ζωή του ένας δεκάχρονος. Θυμάστε; Το υπ. Παιδείας μας κορόιδευε ότι έτσι είναι σε όλες τις χώρες. Μέχρι που βρήκαμε ότι έχουν ταρτάν ακόμη και στο Τιμπουκτού!

Αυτοί, που έχουν μετατρέψει την πειθαρχία σε κουκλοθέατρο. Ψάξτε στη Φινλανδία και στον Καναδά, που είναι πρότυπα, πώς επιβάλλεται η πειθαρχία στα σχολεία. Και πώς υποχρεώνονται οι γονείς να συνεργάζονται.

Αυτοί, που σας κοροϊδεύουν επικαλούμενοι τα αποτελέσματα στη διεθνή αξιολόγηση PISA. Δεν σας λένε ότι απαιτείται ειδική προετοιμασία των μαθητών, που δεν γίνεται. Γιατί να είναι αυτά τα αποτελέσματα ενδεικτικά του επιπέδου μάθησης και όχι κάποια άλλα. Όπως τα επαναλαμβανόμενα βραβεία σε μαθητικές ολυμπιάδες; Γιατί να μην είναι η πρωτιά της Κύπρου στον μεσογειακό διαγωνισμό μαθηματικών; Γιατί να μην είναι η δεύτερη θέση φέτος (πίσω από την Φινλανδία) στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Στατιστικής με τη συμμετοχή 200 μαθητών του Λανιτείου; Σε όλα αυτά, απλώς, έγινε προετοιμασία. Κάποιοι εκπαιδευτικοί αφιέρωσαν χρόνο στις ώρες απαλλαγής και τα απογεύματα.

Αυτοί, που σας κοροϊδεύουν προτάσσοντας τις απαλλαγές των συνδικαλιστών, γνωρίζοντας την απέχθεια της κοινής γνώμης. Ναι, είναι απαράδεκτο όλοι οι συνδικαλιστές να μην διδάσκουν. Όμως, αυτό είναι το ελάχιστο από όσα προωθούν. Εκείνα, που επηρεάζουν τα παιδιά σας τα κρύβουν. Οι πολιτικάντηδες ξέρουν καλά την τέχνη της επικοινωνίας. Μια ζωή με αυτήν ξεγελούν τον κόσμο. Οι εκπαιδευτικοί αδυνατούν. Βγάζουν στα κανάλια μερικούς, άκρως, εκνευριστικούς. Όμως, δεν είναι αυτή η πραγματική εικόνα των εκπαιδευτικών.

Σκεφτείτε. Θα κερδίσουν κάτι τα παιδιά σας από το κούρεμα 1-2 ωρών από τους εκπαιδευτικούς; Θα αναβαθμιστεί η Παιδεία; Φυσικά και όχι. Μόνο ζημιά στα παιδιά θα επιφέρει. Διότι θα μειωθεί ο χρόνος που μιλούν με προβληματικούς μαθητές. Που προσπαθούν να επιλύσουν προσωπικά και οικογενειακά προβλήματα τα οποία εμποδίζουν την εκπαίδευσή τους. Που μιλούν με τους σχολικούς ψυχολόγους για να βρουν λύσεις. Που μιλούν με γονείς αναζητώντας τις αιτίες. Που κάνουν πρόβες για εκδηλώσεις, εθνικές επετείους, θέατρα, μουσική, για καλλιέργεια της ψυχής των παιδιών σας. Που κάνουν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές τους οποίους το σύστημα πετά σε μια τάξη αδιαφορώντας για τις ελλείψεις τους. Που προσφέρουν στήριξη σε μαθητές με ειδικές δυσκολίες διότι δεν αρκεί ο κανονικός διδακτικός χρόνος.

Ο χώρος της εκπαίδευσης έχει πολλά αρνητικά. Ναι, πρέπει να αλλάξουν. Ναι, έχει και κακούς εκπαιδευτικούς. Πρέπει να φύγουν. Αλλάζοντας τον τρόπο αξιολόγησής τους. Απαιτείται, όμως, όραμα για τη δημόσια εκπαίδευση. Απαιτείται να αντιμετωπίζονται με σεβασμό οι εκπαιδευτικοί. Απαιτείται, επιτέλους, να βρεθεί ένας υπουργός, που να είναι, πρωτίστως, Παιδείας και Πολιτισμού και μετά Εκπαίδευσης. Απαιτείται ποιοτική και όχι ποσοτική αναβάθμιση! Τα σχολεία δεν είναι εργοστάσια παπουτσιών, όπου η παραγωγή μετριέται με το κομμάτι.

Σε μια εποχή, που το Κράτος βρίσκεται σε ελευθέρα πτώση και η πατρίδα απειλείται από προκλητικά γλωσσάρια, τα σχολεία είναι η τελευταία ελπίδα. Διαλύοντας την δημόσια εκπαίδευση στοχεύουν στη διάλυση και της ταυτότητάς μας. Ο αυστριακός ψυχαναλυτής, Βίλχελμ Ράιχ, είχε πει: «Η ζωή σου θα γίνει όμορφη και ασφαλής… όταν οι δάσκαλοι των παιδιών σου θα πληρώνονται καλύτερα από τους πολιτικούς σου»! Σκεφτείτε, λοιπόν, ποιοι σας παραπλανούν και ποιους πρέπει να εμπιστευτείτε…

Πηγή: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ