Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης με την πραγματικά ακατανόητη εμμονή του να λοιδωρεί τους εκπαιδευτικούς και να ρίχνει ολοένα και περισσότερο λάδι στη φωτιά, έχει ουσιαστικά προχωρήσει σε αυτο-αποδόμηση του θεσμού που ο ίδιος εξυπηρετεί. Ενώ μέχρι τώρα έχαιρε σε γενικές γραμμές μεγάλης εκτίμησης από την κοινή γνώμη, η στείρα και μονόπλευρη πολεμική του εις βάρος των εκπαιδευτικών (λες και αυτοί ευθύνονται αποκλειστικά για το σπάταλο Κράτος), δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά.

Το χειρότερα από όλα όμως είναι ότι με τη στάση του προκαλεί φυσιολογικά απορίες κατά πόσον σε όλες τις άλλες προηγούμενες παρεμβάσεις του ήταν όντως αντικειμενικός ή κινείτο και εκεί από προσωπικά κίνητρα. Αν έχει διαψευστεί τόσο εύκολα και πανηγυρικά σε πλείστα από τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα για τους εκπαιδευτικούς, ποιος μας εγγυάται ότι τα υπόλοιπα ήταν ορθά και τεκμηριωμένα; Αυτό θα έπρεπε να το σκεφτεί διπλά και τριπλά ο κ. Μιχαηλίδης, ο οποίος πλέον βλέπει όλους τους προηγούμενους επικριτές του να τρίβουν τα χέρια τους για τον ξεπεσμό του.