Με αφορμή τα όσα διαλαμβάνονται αυτή την περίοδο στο θέμα της Παιδείας, θυμηθήκαμε όσα (και πάλι κωμικοτραγικά) είχαν προηγηθεί πέρσι για το θέμα της μισθολογικής αναβάθμισης των νοσηλευτών.

Η συγκεκριμένη ομάδα εργαζομένων, όπως όλοι θυμόμαστε, είχε προβεί το Μάρτιο του 2016 σε πολυήμερη ΑΠΕΡΓΙΑ ζητώντας δικαίως τη μισθολογική τους αναβάθμιση, έτσι ώστε να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο με το υπόλοιπο επιστημονικό προσωπικό. Η Κυβέρνηση Αναστασιάδη, τότε παρουσιαζόταν ανένδοτη ως προς την ικανοποίηση του συγκεκριμένου αιτήματος.

Ο τότε Υπουργός Υγείας μάλιστα, Γιώργος Παμπορίδης, δήλωνε ότι η Κυβέρνηση είναι κάθετη και δεν συζητά σε καμιά περίπτωση τη μισθολογική αναβάθμιση των νοσηλευτών στην κλίμακα Α8, αφού αν το συγκεκριμένο αίτημα ικανοποιηθεί, θα αποτελέσει την “ταφόπλακα” του ΓΕΣΥ και της αυτονόμησης.

Ένα ακριβώς χρόνο μετά, όλα αυτά τα επιχειρήματα περί ταφόπλακας του ΓΕΣΥ κλπ πήγαν περίπατο και στις 03/03/2017 ο Νίκος Αναστασιάδης ενέκρινε με συνοπτικές διαδικασίες το ίδιο αίτημα που πριν 1 χρόνο απέρριπτε! Ο λόγος; Είχαμε μπει σε προεκλογική περίοδο (βλ. Προεδρικές 2018).

Εμείς λέμε καλώς ενέκρινε το αίτημα των νοσηλευτών, έστω κι αν τα κίνητρα ήταν αμιγώς προεκλογικά. Εύλογα όμως διερωτούμαστε: αν πριν 1 χρόνο τα οικονομικά του Κράτους ήταν τόσο ανθηρά που μπορούσε ο ίδιος ο ΠτΔ να εγκρίνει ένα τέτοιο αίτημα με ετήσιο κόστος €33 εκατομμύρια(!), τι μεσολάβησε από τότε μέχρι σήμερα έτσι ώστε να πρέπει άρον-άρον να “εξορθολογίσει” την Παιδεία;

Και να σημειωθεί ότι εν αντιθέσει με τους νοσηλευτές, οι εκπαιδευτικοί ΔΕΝ έχουν καν αίτημα – απλώς αρνούνται να δεχθούν τα τετελεσμένα του κ. Χαμπιαούρη! Κύριοι κυβερνώντες, δεν πείθετε κανέναν. Ούτε καν όσους σας εμπιστεύθηκαν με τη ψήφο τους πριν από 6 μήνες.