Μετά την εξαγγελία της 48ωρης απεργίας εκ μέρους των εκπαιδευτικών για την ερχόμενη εβδομάδα, ο Υπουργός Παιδείας, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος αλλά και άλλα κυβερνητικά στελέχη έχουν σε αρκετές περιπτώσεις αφήσει να νοηθεί ότι θα προχωρήσουν σε αγορά υπηρεσιών από αδιόριστους, ακόμη και συνταξιούχους.

Η συγκεκριμένη πρόταση προφανώς γίνεται για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις προς την κοινή γνώμη μετά τους ολέθριους χειρισμούς εκ μέρους τους στο θέμα, αλλά και για να περάσει το μήνυμα προς τους εκπαιδευτικούς ότι ουδείς αναντικατάστατος. Προφανέστατα όμως, πέραν της πολιτικής αθλιότητας του συγκεκριμένου επιχειρήματος, αυτό που καταδεικνύεται ακόμη πιο έντονα είναι η παντελής έλλειψη γνώσης επί του καθ’ αυτού αντικειμένου που ονομάζεται Παιδεία.

Ο εκπαιδευτικός, κύριε Χαμπιαούρη, δεν είναι όπως ένας υπάλληλος στην οικοδομή που μπορεί να του πεις “φύγε εσύ, θα φέρω άλλον” και να το κάνεις άμεσα. Ο εκπαιδευτικός πέραν της ύλης που γνωρίζει επακριβώς που έμεινε το προηγούμενο μάθημα, τι θα κάνει στο επόμενο κλπ γνωρίζει προσωπικά τον κάθε μαθητή, τις αδυναμίες του, τις ιδιαιτερότητές του, σε τι είναι καλός, πόση πίεση αντέχει κοκ.

Σκεφτείτε δηλαδή για παράδειγμα σε μία τάξη Α’ Δημοτικού, τα παιδάκια που έχουν διανύσει ήδη 2 εβδομάδες γνωριμίας με τη δασκάλα / το δάσκαλό τους και έχουν δειλά-δειλά αναπτύξει μία σχέση εμπιστοσύνης, αύριο να τους εμφανιστεί ένας παντελώς άγνωστος και να προσπαθήσει να αντικαταστήσει το δάσκαλο / τη δασκάλα τους! Η προετοιμασία που απαιτείται για να μπει και να διδάξει μέσα στην τάξη κάποιος, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, πόσο μάλλον όταν δεν γνωρίζει τι έχουν ήδη διδαχθεί οι μαθητές του. Όσον αφορά δε τα καθημερινά θέματα διοίκησης του κάθε σχολείου, ποιος θα τα χειρίζεται; Ποιος θα εκτελεί χρέη Διευθυντή, ποιοι χρέη Βοηθών και ούτω καθεξής;

Είναι πασιφανές ότι ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας, αλλά και η Κυβέρνηση συλλογικά τελούν σε ύπνο βαθύ αν νομίζουν ότι οι εκπαιδευτικοί είναι απλώς για το babysitting των παιδιών. Η συγκεκριμένη τους πρόταση περί πρόσληψης αδιόριστων ή συνταξιούχων είναι τόσο εξόφθαλμα ανυπόστατη που καταδεικνύει την πολιτική τους γύμνια γι’ άλλη μια φορά.